EDWIN FISCHER – BURGUM

Met een fraai persoonlijk record van 20,27 meter vierde Hannes Scherjon zijn rentree in de topklasse met de zege. Een verdraaide enkel kan wel eens einde carrière zijn. Het leek allemaal zo mooi. Hannes Scherjon begon het seizoen in de senioren eerste klasse. Met vier finales in zes wedstrijden toonde de Noardburgumer aan weer helemaal terug te zijn. De terugkeer in de topklasse, tussen de groten van het Friese fierljeppen, was meer dan verdiend.

Uitgerekend op zijn thuisschansen in Burgum mocht de klompenmaker zijn hernieuwde opwachting in de Friese fierljep-eredivisie maken. Scherjon opende knap met 19,47 en was toen al zeker van finale. Dat hij daarin niet als beste van start ging, was omdat de dit seizoen zeer constant springende Nard Brandsma 20,03 ljepte. Dat was niet genoeg voor de zege. Scherjon zat in zijn eerste finalesprong al heel dreigend in de polsstok, maar ging te ver uit koers. In zijn tweede poging klopte alles wel. Behalve de uitsprong. Scherjon wilde zijn befaamde vliegende uitsprong maken, maar gebrek aan ritme van deze wijze van uitspringen zorgde voor een te vroege vlucht.

Hij zweefde niet maar kwam hard uit de lucht vallen. Bij de landing greep Scherjon naar zijn enkel. Niks euforie over een pr van 20,27, geen blijdschap vanwege de eerste dagzege in vele jaren. Maar frustratie, pijn, woede en onmacht. ,,Dit is it einde fan it seizoen, mar ik tink hielendal fan it ljeppen’’, was de begrijpelijk negatieve primaire reactie van de aimabele fierljepper. Met een blauw wordende en opzwellende enkel onder de koude kraan deed Scherjon zijn relaas. ,,It leit oan net fit wêze. Ik wurkje de hiele dei keihurd en freegje folle fan myn lichem. Dat hat my no opbrutsen. Ik koe it krekt net korrizjeare.’’ De blessure – die wellicht de komende dagen blijkt mee te vallen en Scherjon doet besluiten om toch met zijn geliefde sport verder te gaan – was een forse smet op de zevende ljepperij van het seizoen.

Een wedstrijd waarin Sigrid Bokma voor een absoluut hoogtepunt had gezorgd. De veertienjarige springster van de meisjescategorie sprong naar een prachtig Fries – en naar alle waarschijnlijkheid ook Nederlands – record. Zij noteerde maar liefst een afstand van 16,10 meter. Het leverde haar de bewonderende blikken van grote broer en topklasser Sytse op. Die bekende schoorvoetend dat hij op veertienjarige leeftijd een persoonlijk record van maar 16,03 had staan. ,,It is hiel knap wat Sigrid hjir sjen lit’’, zei broer Sytse. ,,Mar folgjend seizoen sil se wol wat fierder moatte om my dan ek wer foar te bliuwen. Want dan moat se fierder as 17,70. Dat wie doe myn fierste ôfstân. In poepetoer.’’ Zelf gelooft Sigrid daar ook niet in. ,,Al sizze myn trainers dat ik dit seizoen al 17 meter helje kin. Sels leau ik dat noch net. Ik hie it doelomdit jier 15,50 te springen en dat ha ik no al helle. Miskien moat ikno dochs dy 17 meter mar as nij doel stelle, mar it klinkt wol hiel fier hear.’’